مجازی سازی شبکه های کامپیوتری
خدمات مجازیسازی شبکه کامپیوتری شامل فرآیند ایجاد شبکههای مجازی (Virtual Networks) بر روی یک شبکه فیزیکی است. این خدمات به شرکتها و سازمانها این امکان را میدهند تا شبکههای مجازی مستقل و مجزا را بر روی یک زیرساخت شبکه ایجاد کرده و مدیریت کنند. در این شبکههای مجازی، منابع شبکه مانند باندپهنای اینترنت، سوییچها، روترها و دیگر تجهیزات مورد نیاز به صورت مجازی به اختصار و از طریق نرمافزار مدیریت میشوند.
کاربردها:
ایجاد شبکههای مجازی برای محیطهای آزمایشی: سازمانها میتوانند شبکههای مجازی برای تست و آزمایش نرمافزارها و سیستمها ایجاد کنند تا از تأثیر نامناسب بر روی شبکههای تولیدی جلوگیری کنند.
مدیریت منابع شبکه: با مجازیسازی شبکه، منابع شبکه به صورت موثرتر مدیریت و تخصیص مییابند، که این امر به کاهش هدررفت منابع و بهبود بهرهوری کمک میکند.
ایجاد شبکههای مجازی برای مشتریان: ارائهدهندگان خدمات اینترنت و ابری میتوانند به مشتریان خود امکان ایجاد شبکههای مجازی اختصاصی و ایزوله ارائه دهند.
مزایا :
- ایزوله بودن: شبکههای مجازی به صورت مجزا و ایزوله از یکدیگر عمل میکنند، این امر از انتقال تأثیرات منفی از یک شبکه به دیگری جلوگیری میکند.
- افزایش امنیت: از آنجایی که شبکههای مجازی از یکدیگر جدا هستند، امنیت بالاتری را ارائه میدهند و حملات به یک شبکه تأثیر منفی بر دیگر شبکهها نخواهد داشت.
- انعطافپذیری: ایجاد و مدیریت شبکههای مجازی به سرعت و با انعطافپذیری بالا صورت میپذیرد.
معایب :
- پیچیدگی مدیریت: مجازیسازی شبکه ممکن است پیچیدگی مدیریتی افزایش دهد و نیاز به تخصص برای مدیریت آن وجود داشته باشد.
- هزینه: پیادهسازی شبکههای مجازی نیازمند سرمایهگذاری در نرمافزار و سختافزار میباشد.
- کارآیی: ممکن است در مقایسه با شبکههای فیزیکی، مقداری از کارآیی از دست برود.
مثال کاربردی:
یک شرکت فناوری اطلاعات میتواند به یک مشتری ارائهدهنده خدمات ابری اینترنتی کمک کند تا شبکههای مجازی برای مشتریانش ایجاد کند. این مشتریان میتوانند از شبکههای مجازی جداگانه و ایزوله برای مدیریت سرویسهای ابری خود استفاده کنند و از امنیت و بهرهوری بالاتری بهرهمند شوند.
